Udowodniono, że nauka języków obcych powinna obejmować jak najmłodszą grupę dzieci. Im młodsze dziecko tym szybciej pokona bariery językowe. Dlatego nauka języka angielskiego rozpoczyna się już w przedszkolach, u dzieci w wieku czterech lat. Podobno nauka języka obcego przynosi pozytywne wyniki w nauce ogólnej w szkole. Dzieci, które dokładnie poznają języki obce, przynajmniej dwa, będą miały łatwiejszy start w życiu dorosłym. Znajomość języków to dla niejednego szansa na lepiej płatną pracę w dorosłym życiu. Język angielski jest językiem ogólnie stosowanym w Europie. Dlatego ważna jest nauka języka choćby, dlatego że coraz częściej wyjeżdżamy do pracy po za granice kraju, lub na wczasy oraz wycieczki. Poznanie języka obcego umożliwia czytanie książek, innych autorów bez przekładu polskiego. Dzieci poznają języki obce poprzez zabawę, oglądanie bajek w obcych językach. Nauka języka angielskiego w przedszkolach jest nauką płatną. W dzisiejszych czasach nie każdego rodzica stać na dodatkowe opłaty w przedszkolu. Dlatego dla dzieci przebywających w świetlicach po za lekcyjnych zaczęto wprowadzać naukę języka anielskiego, dla tak zwanych biednych dzieci.

Zanim pierwszoklasista przyjdzie do szkoły jest przygotowany, w podstawowe wiadomości, jakie zdobywa w przedszkolu. Wsparciem i pomocą w pierwszych dniach nauki powinni być dla dziecka rodzice lub starsze rodzeństwo. Pierwszoklasista nie zawsze pamięta o odrabianiu lekcji zadanych do domu. Jeszcze pamięta beztroskie zabawy, w jakich uczestniczył po przyjściu z przedszkola. Ale już, jako uczeń, musi myśleć inaczej i w tym muszą mu pomagać rodzice. Do obowiązków rodziców należy przeglądać zeszyty szkolne, sprawdzać wiedzę nabytą, na lekcjach, no i przede wszystkim rozmawiać ze swoim dzieckiem o wszystkich problemach związanych ze szkołą. Na najmłodszych uczniów czeka bardzo przyjazny w nauczaniu początkowym pakiet edukacyjny Witaj szkoło. Oprócz pakietu, na rodzicach też ciążą obowiązki z przygotowaniem dziecka do nowej roli, jaką jest rola ucznia. Dziecko oprócz samodzielności musi być nauczone wytrwałości, systematyczności Dziecko powinno pomagać we wszystkich czynnościach związanych z prowadzeniem domu i rozmawiania o tym. Dzięki tym czynnościom i rozmawianiu nich, dziecko nabywa różne umiejętności, poprawnego wysławiania się, wyrażania swoich myśli.

Pójście po raz pierwszy do szkoły z rodzicem czy dziadkiem jest bardzo dużym przeżyciem dla sześciolatka czy nawet siedmiolatka. Spotkanie i zapoznanie nowych przyjaciół, poznanie nauczycieli.  Przede wszystkim jest zakończenie zabawy i sprostanie nowym obowiązkom, jakim jest nauka szkolna, odrabianie lekcji, przygotowanie się na następny dzień nauki. Pasowanie na ucznia pierwszej klasy jest również bardzo wielkim przeżyciem dla pierwszoklasisty. Po tej uroczystości zaczyna się prawdziwa nauka i poznanie wiedzy, jaką nauczyciele starają się przekazać swoim uczniom.  Rozpoczęcie pierwszej klasy to jest jak by zaczęcie wspólnej podróży. Podróż rozpoczyna się, pierwszego września z portu szkoła, a kapitanem statku jest nauczyciel, wychowawca. Podróż po wezbranych wodach, czyli poznanie wiedzy, jest nie dla wszystkich w jednakowym stopniu łatwa. I tak podróżując po wodach wiedzy dochodzimy do wykształcenia. Wykształcenie jest dla jednych sprawą prestiżową a dla drugich wystarczy zdobycie podstawowych wiadomości, by można zacząć pracować i usamodzielnić się od rodziców. Podróż edukacyjna obfituje w znajomości, czasami trwające do końca naszych dni życia.

Pierwszego września w godzinach rannych, zabrzmi pierwszy dzwonek wzywający dzieci, młodzież, nauczycieli na rozpoczęcie nowego roku szkolnego. Na rozpoczęcie nowego roku szkolnego z pierwszakami przychodzą rodzice, dziadkowie lub opiekunowie.  Pierwszaki zaraz na początku swojej edukacji składają uroczyste ślubowania, i zostają pasowani na uczniów. Do szkoły po raz pierwszy jak zawsze przychodzą siedmioletnie dzieci, ale coraz częściej przychodzą dzieci sześcioletnie. W tym roku szkolnym w przedszkolach obowiązuje przygotowanie pięciolatków do szkoły. Jest to program obowiązkowy, który muszą zrealizować przedszkola.  Rodzice bardzo sceptycznie podchodzą do tego programu, uważają, że zabiera się dzieciom rok dziecięcej zabawy, i beztroski. Szkoły organizują dni otwarte dla najmłodszych przyszłych uczniów oraz ich rodziców. Dzień otwarty oprócz części uroczystej, jakim było przedstawienie bajki dla najmłodszych, zawierał także spotkania rodziców z psychologami szkolnymi, terapeutami i nauczycielami nauki wczesno szkolnej. Dzieci jeszcze nieuczęszczające do szkoły, mogły zapoznać się ze specyfiką panującą w klasach lekcyjnych, a nawet posiedzieć sobie w ławce szkolnej.

Pierwszy wrzesień, każdemu bez wyjątku kojarzy się z rozpoczęciem roku szkolnego. Najbardziej podekscytowani są idący do szkoły po raz pierwszy. Starsza młodzież, nie zawsze z ochotą idzie w szkolne mury, zasiąść w szkolnej ławce. Osoby, którym nauka sprawia trudności, lub niechcący się uczyć do szkoły idą niechętnie.  Ale pilni uczniowie z żalem żegnają wakacje i z nowymi siłami witają nowy rok szkolny. Rodzice dzieci szkolnych, też mają koniec beztroskiego życia, jakie prowadzili podczas wakacji swoich pociech. Korzystali z wolnego czasu, jaki mieli, podczas wyjazdu dzieci na obozy, kolonie oraz inne formy wypoczynku. Od rodziców zależy czy dziecko, przyjdzie na czas do szkoły. Rodzice są odpowiedzialni, czy mały uczeń przyjdzie na lekcję po zjedzonym śniadaniu oraz czy w jego plecaku będzie kanapka na drugie śniadanie. Rodzic niepracujący radzi sobie z obowiązkami szkolnymi swoich pociech.  Natomiast rodzic pracujący nie ma możliwości przypilnować dziecka i wyprawić go szkoły na czas.  Rodzice przeżywają, każde niepowodzenie, radość, czasami bardziej od swoich dzieci. Każdy rodzic chciałby by jego pociech miała najlepsze oceny, i nieraz prace domowe wykonują za swoje dzieci.